اسلایدر

مشیت خداوند از حكمت او جدا نیست و همیشه روى حساب لیاقتها و شایستگیها است. این مساله به معنى نفى عالم اسباب نمى باشد، چرا كه عالم اسباب یعنى جهان تكوین، نیز خواست خدا و مشیت تكوینى خدا است، و هیچگاه از مشیت تشریعى او جدا نخواهد بود. به عبارت روشنتر اراده خدا در زمینه وسعت و تنگى روزى، مشروط به شرائطى است كه بر زندگى انسانها حكم فرماست، و تلاشها و كوششها و اخلاصها و فداكاریها، و به عكس سستى و تنبلى و بخل و آلودگى نیتها، نقش تعیین كننده اى در آن دارد، به همین دلیل قرآن مجید كرارا انسان را در گرو سعى و كوشش و تلاش و فعالیت خود شمرده، و بهره او را از زندگى به میزان سعى و تلاشش مى داند. به همین دلیل در كتاب وسائل الشیعه در كتاب تجارت و كسب و كار، بابى در زمینه تلاش و كوشش براى تحصیل رزق و روزى عنوان كرده و احادیث متعددى در این زمینه بیان مى دارد، نیز ابواب دیگرى در مذمت بیكارى، پرخوابى، تنبلى در طریق تحصیل نیازمندیهاى زندگى منعقد ساخته است.

از جمله در حدیثى كه از امیر مؤمنان علیه السلام در این ابواب نقل شده مى خوانیم كه فرمود: «ان الاشیاء لما ازدوجت ازدوج الكسل و العجز فنتجا بینهما الفقر؛ هنگامى كه موجودات در آغاز با هم ازدواج كردند، تنبلى و ناتوانى با هم پیمان زوجیت بستند و فرزندى از آنها بنام فقر متولد شد»!. و در حدیثى دیگر از امام صادق علیه السلام مى خوانیم: «لا تكسلوا فى طلب معایشكم فان آبائنا كانوا یركضون فیها و یطلبونها؛ در طلب روزى و نیازهاى زندگى تنبلى نكنید چرا كه پدران و نیاكان ما به دنبال آن مى دویدند و آنرا طلب مى كردند»!. در حدیث دیگرى از امام باقر علیه السلام مى خوانیم: «انى لابغض الرجل ان یكون كسلانا عن امر دنیاه ، و من كسل عن امر دنیاه فهو عن امر آخرته اكسل؛ من مردى را كه در كار دنیایش تنبل باشد مبغوض مى دارم، كسى كه در كار دنیا تنبل باشد ( با اینكه ثمره اش بزودى نصیب او مى شود) در كار آخرتش تنبلتر است». و نیز از امام موسى بن جعفر علیه السلام نقل شده است كه فرمود: «ان الله تعالى لیبغض العبد النوام ، ان الله لیبغض العبد الفارغ؛ خداوند بنده پر خواب را مبغوض مى شمرد، خداوند انسان بى كار را دشمن مى دارد». اصولا بیكار بودن و فراغت كامل مایه خستگى، كم شدن نشاط، تنبلى و فرسودگى، و در بسیارى از مواقع مایه فساد و تباهى و انواع گناهان است.

حدیث نبوی معروف است که: «ملعون من القی كله‏ علی الناس؛ هر كسی كه بیكار بگردد و سنگینی اقتصادی خود را بر دوش مردم بیندازد ملعون است و لعنت خدا شامل اوست» (كافی 72 / 5 ). این حدیث در وسائل و بعضی كتب دیگر است. یا حدیث دیگری كه در " بحارالانوار" و برخی‏ كتب دیگر هست كه وقتی در حضور مبارك رسول اكرم درباره كسی سخن می‏گفتند كه فلانی چنین و چنان است، حضرت می‏پرسید كارش چیست؟ اگر می‏گفتند كار ندارد می‏فرمود: «سقط من عینی؛ یعنی در چشم من دیگر ارزشی ندارد».

http://www.tahoorkotob.com/page.php?pid=7893

موضوع : جایگاه تلاش  و کوشش در آموزه های دینی

کار و عمل از نظر اسلام بسیار محترم و مورد تکریم است، زیرا احترام و قابل تکریم بودن یک چیزی تابع نتیجه آن چیز است، وقتی که به نتیجه کار و زحمت توجه می‏کنیم می‏بینیم که نتیجه کار تنها خلاصی از فقر و گرسنگی نیست، بلکه چندین چیز دیگر هم به دنبال دارد، از آن جمله اینکه کار بر عزت و شخصیت انسان می‏افزاید و او را در نظرش‏ محترم می‏نماید، یعنی حس احترام به ذات و اعتماد به شخصیت در او ایجاد می‏کند و بدیهی است که هر چیزی که باعث و سبب محترم شدن شخصیت انسان‏ در نظر خودش و در نظر دیگران باشد، او خودش محترم و شایسته تکریم و تعظیم است و به همین دلیل است که در اسلام کار مورد احترام و شایسته‏ تکریم است.
در مقابل کار، بیکاری است که کوچکترین اثرش این است که‏ احترام و شخصیت انسان را پیش دیگران و پیش خودش از بین می‏برد، و همین درهم شکستن شخصیت انسان سبب می‏شود که تن به هر پستی و بیچارگی‏ بدهد و انواع ابتلائات ناشی از گناه برایش پیدا شود.

گذشته از همه اینها کار و فعالیت موجب سرگرمی فکری است، یعنی فکر انسان متوجه اصلاح کار خویش است و این به نوبه خود دو نتیجه دارد: یکی‏ اینکه دیگر مجالی برای فعالیت قوه خیال و هوسهای شیطانی باقی نمی‏ماند، دیگر اینکه فکر انسان عادت می‏کند که همواره منظم کار کند، از بی‏انتظامی و پریدن از یک شاخه هوس به شاخه دیگر خلاص گردد. بدیهی است‏ که یکی از اصول شخصیت انسان همان استواری و استحکام و انتظام فکر اوست‏ علاوه بر اینها کار و فعالیت و به مصرف رسیدن درست انرژیهای ذخیره‏ بدن به روح صفا و به دل نرمی و خشوع می‏دهد، بر عکس بیکاری که موجب کدورت و تاریک شدن روح و موجب قساوت و سختی‏ دل است.

از رابطه کار با تهذیب اخلاق و رابطه بیکاری با فساد اخلاق و هرزگی روح‏ و فکر و احساسات نباید غافل بود. آدم بیکار اگر غیبت نکند و به تعبیر قرآن کریم اگر گوشت مردار نخورد پس چه بکند؟ روح آدمی نیز مانند معده‏اش غذا می‏خواهد، اگر غذای کافی نرسید به هر چه رسید سد جوع می‏کند ولو با چیزی که مستقذر و مورد تنفر باشد.
در سالهای قحطی و گرسنگی عمومی‏ دیده شده که افراد گوشت یکدیگر را خورده‏اند. اگر به روح آدمی نوبت به‏ نوبت به طوری که این نوبتها قطع نشود غذای کافی نرسد یعنی چیزی که روح‏ را سیر و راضی و قانع نگه دارد، چیزی که توجه روح را به خود جلب کند و اندیشه‏ها و احساسات را متمرکز سازد، در این صورت روح گرسنه می‏ماند و ناچار به گوشت برادر مؤمن در حالی که مرده باشد تغذی می‏نماید یعنی غیبت‏ می‏کند.
زنانی که معمولا در خانه ها می‏نشینند و هیچ کاری ندارند، بیش از هر طبق و طایفه دیگر به غیبت کردن مشغول می‏شوند چون بیش از هر طبقه‏ دیگر از لحاظ روحی گرسنگی و بی غذایی می‏کشند. به هر حال آدم بیکار به‏ انواع مفاسد اخلاقی و بیماریهای روانی و عصبی مبتلا می‏شود و زندگانی اش‏ سیاه و تباه می‏گردد.

http://www.tahoorkotob.com/page.php?pid=4034

موضوع : جایگاه تلاش  و کوشش در آموزه های دینی

با توجه به نام‌گذاری سال 1391 از سوی مقام معظم رهبری به عنوان «سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه‌ی ایرانی» نگاهی خواهیم داشت به 7 آیه از قرآن کریم که پیام‌هایی مرتبط با نام‌گذاری این سال دارند؛ و سعی می‌کنیم با استفاده از بیانات مقام معظم رهبری به شرح این آیات بپردازیم.

در اقتصادی که مدنظر قرآن است، سعی بر این است که با استفاده از سلاح پویایی اقتصاد، حاکمیت سیاسی دولت اسلامی در روابط با بیگانگان حفظ شود، زیرا در روابط خارجی بین

دولت‌

ها، مناسبات اقتصادی و سیاسی بسیار به هم پیوسته و درهم تنیده

‌

اند، هم اکنون وابستگی سیاسی

‌

ای که در بسیاری از کشورهای به ظاهر مسلمان مشاهده

می‌

شود، نتیجه

‌

ی مستقیم وابستگی اقتصادی

آن‌

ها به

ابرقدرت‌

ها است.

از این رو برای حفظ اعتبار و حیثیت اسلامی، دولت‌

های اسلامی موظف هستند از هرگونه عملی که راه نفوذ کفار را برای تسلط بر مسلمین

می‌

گشاید، خودداری کنند و پیشاپیش راه‌های نفوذی آنان را با تدبیر و سیاست ببندند و از آن جا که بزرگ‌ترین راه نفوذ آنان، تأمین نیازمندی‌های اقتصادی است، از این رو اِعمال سیاست اقتصادی خودکفا و همیاری عموم اقشار در قطع وابستگی و بستن راه‌های نفوذی آنان، از مهم‌ترین مسؤولیت‌های ملت اسلامی است.